تاریخیگردشگریمطالب ویژه

آشنایی با منطقه الموت

الموت در تقسیمات جغرافیایی به دو منطقه رودبار الموت (الموت شرقی)وردوبارشهرستان (الموت غربی)تقسیم شده است.رودبارالموت به مرکزیت معلم کلایه با 96 روستا ووسعت 885کیلومتر مربع درای جمعیتی معادل30000هزار نفر ورودبارشهرستان به مرکزیت رازمیان با104روستا ووسعت1120 کیلومتر مربع ودارای جمعیت معادل 45000هزارنفرمی باشد.الموت از سمت شمال محدود است به روستاهای دو هزار وسه هزار تنکابن واز مشرق به گردنه معروف شیر بشم درارتفاعات البرز،از جنوب به دهستانهای طالقان و پشگلدره و از مغرب به رودبار محمدخانی محدود می باشد.آب وهوای الموت در عین سلامت یکنواخت نیست درقسمت شمالی وخاوری که همسایه تنکابن است هوانمناک و اکثر مواقع پوشیده از ابر ومه می باشد.پایین دره ها و کناررودها هواگرم ودرزمستان برف زیادی نمی باردامادردامنه ها هوا معتدل و در قلل کوه ها تابستانهاهواخنک وباطراوت می باشدوزمستانها بی نهایت سرد است وبرف بسیارمی باردارتفاعات الموت جزءرشته کوه های البرز غربی به شمار می روندکه از جانب شمال غربی یعنی گیلان به جنوب شرقی امتداد دارند.رودخانه شاهرود این ارتفاعات را به دوقسمت شمالی وجنوبی تقسیم می کندکه رشته کوه های شمالی آن از جانب خاوربه باختر عبارتند از کوههای طالقان،سیالان و الموت.قله معروف تخت سلیمان با ارتفاع 4400متر در غرب الموت واقع است.رشته های واقع در جنوب شاهرود به نام های زیاران،سبزپوش وخزران معروف می باشندهریک از قسمت های رشته های شمالی وجنوبی مورد بحث ،درهرمحل بنام خاصی خوانده می شود.آب مصرفی روستاهای الموت از چشمه سارهاتامین می شودازرودهای معروف می توان شاهرود،نینه رود،خارود،اندج رودوالموت رود نام برد.
منبع کتاب فرهنگ مردم الموت دکتر نصرالله عسگری

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا